Hello KABAYANs im Jeriel from manila im here to share my story regarding , i can say My Success in finding a Legit way to make Cash Online without spending any single penny . Im sure that some of you have also tried looking for online jobs or a way to make money tru Internet . Some of you may end up failing and some succeed for my experience yes there are lots of way to make cash online some are PTC, PTR, GPT, if youre not familiar those are the one , you check email and you get paid , or clicking adds and doing surveys. I fed up using those programs because the money that they pay me i’snt good enough. Then one day i searched Google for more moneymaking sites and end up with the Free Online Cash System , i checked the site and it says Make 150S - 1500$ Immediately with No Out of Pocket Cost ! I said wtf this is impossible , but later that night it came to my mind what if its TRUE ? Then i checked google and research about this Program i was shock that i found lots of Proofs from you tube , forums etc that this program really works . Then after that i went back to the site and register , and then after that they scheduled me for a LIVE CONFERENCE CALL where in they thought me how the program works , it was really simple its a STEP BY STEP process which i believe that anyone Can do it , there are no necessary experience needed.

If you guys are interested in givn up 45mins of your day , heres the site which will lead you to your success..

www.makefreecashonline.info

• 0 Comments

There’s no better way to bring back my totally useless blog series, Face-Rocking Covers, than the first day of this most momentous week: IRON MAN WEEK YAY! Obviously, we’ll be taking a look at some of ol’ Shellhead’s old face-rocking comic book covers. The Invincible One didn’t catch the fancy of the general public until the movie was announced, which baffles me since Iron Man is one rockin’ mofo. Observe:

One of the most suspenseful covers ever. Seriously. It’s a dude trying to get his normal clothes off and desperately trying to put on his suit of armor… WHILE FALLING TO HIS CERTAIN DEATH! If only he thought of bringing this thing called a “parachute”.

» Read the rest of the entry

• 0 Comments

The deadline for submission of nominations for the 2008 National Book Awards is 30 April 2008. Unfortunately, as far as I can tell, this information has not been widely disseminated. I am, therefore, reproducing the guidelines from the Manila Critics Circle (MCC) the National Book Development Board (NBDB) below. More…

• 0 Comments

I first learned of the Chronicles of Narnia when I was in high school. If you’re a die-hard geek, there is this certain arrogance that you feel that tells you that since you ‘almost’ know everything, there is nothing more to it than intimidate people with those geeky jargons. And so when I heard of the Chronicles of Narnia, I was like, “Why would I read a book for kids? It’s too LOWLY for my taste.” Read more…

• 0 Comments

The Giver has been my longtime favorite book. I remember having a long discussion about it in Philo 10.That time when we were also reading chapters from Plato’s book, The Republic, I realized that Lowry’s constructed pseudo-Utopian world and the philosophy presented in The Giver were drawn from Plato’s The Republic. Needless to say, many philosophers consider all philosophy as ‘mere’ footnote to Plato’s. Read more . . .

• 0 Comments

Mga buwan ang lumipas at patuloy ang aking paglalakbay,maganda na ang panahon,nakakatuwang tingnan ang magandang sikat ng araw na tumatama sa aking mukha,isang biyaya na tinatanggap ko sa araw-araw. Naging masaya ang aking paglalakbay,magaan ang aking puso at ako ay lubhang nalilibang. May mga pagkakataong nakakakita ako ng bakas ng ibang mga manlalakbay na lalo pang nagpagalak sa aking puso. Hindi lang pala ako ang narito sa disyertong ito. Napansin kong gumagabi na at natuwa ako nang may natanaw akong isang bahay, katabi ng isang maliit na ilog, may bukid sa di kalayuan, may mga halaman at bulaklak at ilang mga hayop na gumagala sa bakuran. Ito ay isang tahanan.

Dahan-dahan akong lumapit at dagli din akong sinalubong ng isang binibini na sa aking pagkawari ay ang may-ari ng bahay. Lumuhod siya sa aking harapan at nagwika,”Ginoo nalalaman kong kayo ay isang manlalakbay, kung ipapahintulot ninyo ay gawin ninyo na pahingahan ang aking hamak na tahanan bago kayo muling magpatuloy sa paglalakbay bukas. “Salamat Binibini!!”, habang yumuko din ako bilang pagtanggap sa kanyang kagandahang loob. Dala-dala ang aking bag, ay sinundan ko ang babae. Maganda ang bahay, simple ngunit halatang maayos siya sa pamamahay. Ang binibini ay nakasuot na parang isang damit pang-Muslim, may takip sa mukha at mata lang ang makikita, pati ang kanyang buhok na mahaba ay natatakpan ng mahabang tela sa may ulo. Pagpasok sa bahay ay agad nya akong pinaupo at pumunta sa kusina para kumuha ng tubig. Pinagmamasdan kong maigi ang loob ng bahay, pumasok sa aking isipan na malamang ang babaeng ito ay may asawa na. May mga gamit ng lalake akong nakita sa paligid at mga larawan ng mga bata, lalake at babae, na di ko mawari kung ano relasyon nila sa binibining ito.

Habang ako’y nalilibang magmasid ay dumating ang babae, may dalang tinapay at tubig, inilagay sa lamesa. Habang ipinapatong niya ang pagkain ay di sinasadyang malaglag ang telang nakabalot sa kanyang ulo. Nakita ko ang kanyang mahabang buhok, nagulat din ako na ito ay kulay itim at kulot kung saan hindi ito karaniwan sa bansang ito, malamang siya ay isang dayuhan. Sa pagkakatitig ko sa kanyang buhok ay bigla kong naalala ang tinuro ng aking guro sa agham, kasi ang kulot nyang buhok ay nakakahawig ng “double helix strand” ng DNA. Kasabay nito ay nakita ko ang kanyang buong mukha, maganda siya, nakangiti siya sakin, sabay sabing, “paumanhin ginoo!”.

Tumayo ako upang magpasalamat sabay abot ng telang nalaglag sa sahig. Sa isip-isip ko , kay gandang binibini. Bago ako kumain ay nagdasal muna ako, batid kong napatingin yun babae sa ginawa ko at may halong pagtataka. Masarap ang tinapay at malamig ang tubig. Likas yatang walang imik ang magandang binibing ito, matapos kumain ay isinama niya ako sa silid na aking tutulugan. Malinis ang silid, bagamat walang kasangkapan maliban sa isang kama at maliit na bintana, ang pinto ay natatabingan lang ng isang manipis na kurtina kung saan makikita rin ang loob ng kwarto. Napansin kong madilim na sa labas, gabi na. Ang tingin ko ay handa na rin syang magpahinga. Ako naman ay nag-meditate muna. Pagkatapos ng 2-oras na ako ay nakadipa sa aking meditasyon ay dumaan sya sa may pinto at sumilip sa ginagawa ko. Nang magtama ang aming mga mata eh ngumiti siya sa akin. Natapos ang aking ginagawa at ako ay humiga na para matulog.

Nagising ako mga 10 minuto makalipas ang alas dose ng hatinggabi, tumayo ako para magdasal. Naulinigan ko na parang gising pa sa kabilang silid ang magandang binibini, bigla ko naalala na hindi ko pa natatanong ang kanyang pangalan, sabi ko,bukas bago ako umalis ay hihingin ko ang kanyang pangalan.Nagsimula akong magdasal, pagkatapos ay nagmeditate pa ako ng ilang minuto, nang marinig kong parang umiiyak siya, lubha akong naguluhan. Humiga na ako at ipinagdasal ang binibini sa kabilang kwarto.

Ika-4 ng umaga ay nagising na muli ako,nagdasal at muling nag-meditate, pumunta ko sa kusina upang uminom ng tubig. Napansin ko ang mga makukulay na parol na nakalatag sa upuan at mesa, may mga ilan na di pa tapos sa may silid nya at ang iba naman ay nakasabit sa dingding, “asan kaya siya?,tanong ko”.

Lumabas ako ng bahay, humarap sa silangan upang salubungin ang araw. Muli idinipa ko ang aking mga braso bilang pagsalubong sa biyaya ng unang liwanag ng araw. Napansin kong dumaan sya sa likuran ko,hindi ko mawari kung saan sya galing. Magandang umaga Ginoo, isang matamis na ngiti nyang pagbati sakin. Ako ay tumugon, magandang umaga, namaste magandang binibini. Napakaganda ng sikat ng araw na tumatama sa aking mukha.

Ginoo pwede mo ba akong tulungan? Opo, tawagin mo akong Raziel ang tugon ko. Kakaiba ang pangalan mo,aniya. Sabi ng aking ama kinuha nya ang pangalan ko sa isa sa mga arkanghel, ang sabi naman ng guro ko eh ang kahulugan nito ay, tagapag-ingat ng sekreto. Di niya pinansin ang paliwanag ko. Pakikuha mo naman ako ng tubig sa ilog, sabay abot sa timba. Tinanong ko siya, anong pangalan mo? Tumingin lang siya sakin at sinuklian ako ng isang makahulugang ngiti at dagli ding tumalikod. Nalilito man ay nagtungo na ako sa ilog dala ang timba. Sumalok ako ng tubig. Nag-isip ako sumandali, sosorpresahin ko siya, ang bulong ko. Kumuha ako ng maliit na patpat at humanap ng isang sisidlan. Lumusong ako sa tubig hanggang abot tuhod, umusal ng dasal, at pagkatapos ay isinalok ko sa tubig and dala kong sisidlan. Tatlong malalaking isda ang agad kong nahuli. Siguradong matutuwa siya nito at may pangulam na kami.

Pagdating sa bahay ay inilapag ko ang timba sa sahig at ang isda ay sa lababo ko nilagay. Saan mo yan nahuli,tanong niya. Sa ilog saan pa. Kahanga-hanga ka talaga, kahit ang mga tagarito ay hirap na hirap makahuli ng isdang ganyan, lalo pa sa ganitong panahon na lahat ng isda ay nagtatago sa malalim na bahagi ng ilog.

Masaya ako dahil tuwang tuwa siya. Agad siyang nagluto ng aming almusal habang ako naman ay nag-aral ng aking leson sa silid. Dinig na dinig ko na humihimig pa siya ng isang awit. Lumabas ako ng kwarto at muling pinansin ang mga parol, parol na gawa sa straw. Pasko na pala, naalala ko na ang bayang ito ay nagdiriwang ng Pasko, kasi naikwento ito ng aking guro. Samantalang ang bayang pinanggalingan ko ay walang ganitong pagdiriwang. Matagal-tagal akong nakatitig sa mga parol waring inaarok ang puso ng gumawa nito nang may narinig akong tumatawag sa akin. Raziel, halika na kumain na tayo. Marahan akong lumapit sa kusina. Pag-upo ko ay agad din akong nagdasal. Kakatwa ang mga ugali mo, ikaw pa lang sa mga kakilala ko ang gumagawa ng ganito. Nagulat ako ng bigla siyang tumayo at nilagyan ako ng kanin at isang pirasong isda sa aking plato. Mukhang pinagsisilbihan nya ako. Malaki yun lamesa, umupo siya at magkatapatan kami. Sabi ko, Salamat, hindi mo pa rin sinasabi ang iyong pangalan. Pasensya ka na hindi ko pwedeng sabihin sayo. At bakit?ang aking tugon. Ngumiti lang siya. Paano ko maaalala ang iyong kagandahang loob kung hindi mo sasabihin sa akin ang iyong pangalan. May ibibigay ako sayo na magpapaalaala ng puso ng inyong lingkod na ito,sabi nya, sabay ngiti. Ngumiti din ako at masaya kaming kumain.

Pagakatapos naming kumain ay inayos ko ang aking gamit upang maghanda na sa pag-alis. Nagpunta ako sa kusina upang kumuha ng baon kong tubig, sa aking pagtataka eh wala siya sa buong kabahayan. Naayos ko na ang aking bag, handa na ulet akong maglakbay nang pumasok siya ng pinto at sa tingin ko ay masama ang kanyang pakiramdam. Agad ko siyang inalalayan patungo sa kanyang silid. Asan ang gamot mo, tanong ko sa kanya. Pagod lang ito sabi nya. Hinawakan ko sya sa pulso. Masakit ang ulo mo, nahihirapan kang huminga at mataaas ang iyong temperature. Dyan ka lang kukuha ako ng gamot, pinipigilan nya ako, gagaling din daw ito. Hindi ko siya pinansin at mabilis na nagtungo sa kusina. Isang basong tubig, tatlong pirasong ubas, kinatas ko ang ubas at hinalo sa tubig. Kumuha ako ng isang buto ng isang halamang gamot sa aking bag dinurog ito ng pino at hinalo sa baso na may katas ng ubas at tubig. Nagtungo ako sa kanyang silid at pinainom ito sa kanya. Pagkatapos ng 3 minuto ay nakarelaks na siya at unti unting nakatulog. Lumabas ako ng silid at sa sala ako nag-meditate habang binabantayan ko siya. Sa kalaliman ng aking pagninilay eh may nadama ako sa aking puso. Nahuhulog na ata ang loob ko sa mahiwagang babaeng ito. Muli ay pinagdasal ko siya. Habang hinihintay ko siyang magising ay nakatitig pa rin ako sa mga parol at nakikita ko ang magandang mukha ng binibini sa parol.

Biglang narinig kong bumangon ang dalaga at dumeretso sa mga parol na di pa tapos. Ayos na ba pakiramdam mo, ang tanong ko. Hindi niya ako pinansin. Nakaramdam ako ng kirot sa aking dibdib. Sinubukan kong kunin ang kanyang atensyon ngunit bigo ako. Dumako ako sa kusina at may inayos na mga kasangkapan, nang matapos ko ang aking ginagawa ay sinilip ko ang babae, may galit sa kanyang mukha. Akoy lubhang nalumbay. Tinanaw ko ang hardin, ang silid kung saan ako natulog, ang kanyang silid at ang sala kung saan siya nakaupo at gumagawa ng parol. Wala pa rin reaksyon sa kanyang mukha. Inilagay ko ang aking bag sa aking likuran at lumapit sa kanya, lumuhod at yumuko ako sa kanya. Binibini kahit na hindi mo ibinigay sa akin ang iyong pangalan, ang manlalakbay na ito ay lubos na nagpapasalamat sa iyong kagandahang loob. Ang puso ko at mga panalangin ay sasaiyo mula sa araw na ito at hanggang sa ikaw ay nabubuhay. Maraming salamat!! Hindi ko mapigilang maluha, may lungkot sa puso ko. Hindi pa rin siya nagsasalita. Tumayo na ako at lumabas ng pinto. Nagbuntong-hininga, umusal ng dasal at ngumiti sabay sambit ng, Salamat Panginoon, salamat.

Mataas na ang sikat ng araw, mainit and dampi nito sa aking balat, dahan dahan akong humakbang palayo. Nilingon ko ang dalaga, nakatingin siya sa akin, hindi ko mawari ang emosyon na kanyang pinapakita. Nagulat ako nang mapansin ko na may maliit na parol na nakasabit sa bag ko. Napangiti ako at tumingin muli sa magandang dalagang nagpasilong sa akin ng magdamag. Matagal din kami sa ganun sitwasyon, waring naguusap ang aming mga puso. Hindi ko maintindihan subalit gumaan ang aking pakiramdam, at nasambit ko ang mga katagang ito, Hanggang sa muling pagkikita, Paalam at Salamat.

Ang buhay ay isang paglalakbay, patungo sa ating mga pangarap. • The Seed Story-continuation. (December 12,2007/ 6:57 am) by Catajay Rodel Matulin

• 0 Comments

Most recent in the series of theater plays I have seen in the last six months (Avenue Q, Into The Woods, Hamlet, and Dulaang UP’s Orosman at Zafira before this) is Repertory Philippines‘ production of the award winning, off-Broadway musical comedy Altar Boyz. I enjoyed falling off the edge of my seat laughing at its OMGFTWBBQLOLCAT brilliance. And, quite literally, this is a re-view because I’ve already seen the show twice. Oh, look! A fluffy gazelle prancing behind a pink flamingo on a rainbow colored, diamond studded pavement! Also, lacey parasol!

Rest of the review plus exclusive pic at fritzified.com >>

• 0 Comments

Seeing that National Bookstore is selling Hesperus Press editions of lesser known works of renowned classic authors with a 75% discount, and thus transforming a P339 price tag into P84.50, and fearing that I may never have another chance to get myself books of this quality and quantity, I spent a fourth of my share of our Finance class project’s profit on purchasing the books.

Having liked another book from Hesperus Press, namely Mikhail Bulgakov’s The Fatal Eggs and having received good reviews from my girlfriend Beryl who bought herself a copy of Jules Vernes’ A Fantasy of Dr. Ox, also from Hesperus Press, I was convinced to buy myself eight other titles from the same publishing house:

Read the rest of this entry »

• 0 Comments

Came across an interesting new Penguin project…
Read the rest of this entry »

• 0 Comments

Reading books, be it a novel, a classic work of fiction, a biography, a political or philosophical treatise, a historical account, or what have you, has always been one of the most enduring joys in my life. Our family’s Holy Week excursion in Mantalongon, Dalaguete gave me another occasion to prove this.

Read the rest of this entry »

• 0 Comments

This Holy Week, while most of the people I know went to the beaches, and the rest of the people in the Philippines were either bored or forced to be religious, I was at home reading a Science Fiction novel by Frank Herbert. I was reading his series of books that began with Dune, proceeded by Dune Messiah, and Children of Dune. As a Science Fiction fan (geeks are sci-fi or fantasy fanatics) I’ve begun to read it as part of my private leisure to read all the influential science fiction books I can find. Critics say the Dune Universe, created by the author, was Science Fiction’s version of The Lord of the Rings. And so I went on to read it. Read more…

• 0 Comments

They did it, VietNam ratifies the ASEAN Charter, making them the 6th member country to do so. Who’s next? How about the Philippines? Or maybe, who hasn’t ratified the charter yet? You’ll be amazed to know…. continue reading here.

• 0 Comments

So you think you had a bad day? Or feel like you’re the unluckiest person on Earth? Well, you’re free to feel whatever you want to feel, buddy. But that won’t stop me from posting these twenty-five things that I think are the reasons why it sucks to be me.

First of all, I want you to know that even though I’ve been meaning to rant about this for the longest time now, I’ve tried my hardest to hold it off until such a time as this. When I’m utterly pissed off and have lost all hope of getting into terms with my patience. Well, I’ve blabbered long enough. It’s time for you to know me more than you ever thought you would want to.

I got banned from Google AdSense, my little trafficless web site got hacked, and then what? I’m still here blogging like I didn’t feel a thing.
Continue Reading…

• 0 Comments

I always found books to be the perfect gift for any occasion. Books, a National Book Development Board survey finding reveals, are considered to be good gifts by Filipinos.

Keeping up with this tradition, I gave my favorite younger sister a book for her birthday yesterday. Alya Simone is now fifteen. I handed her The Fifth Mountain, which I bought from Beryl, since she always professed love for the writings of Paulo Coelho – one the most popular writers today.

Read the rest of this entry »

• 0 Comments

Harry Potter and the Deathly Hallows will be made into two movies, announces Warner Brothers, with part one arriving in cinemas in November 2010 and part two following in May 2011. The Guardian newspaper writes, “Saying goodbye to Harry Potter has been hard - for fans… and even more so the publishers and booksellers for whom he’s been such a spectacular earner - but the Hollywood studio in charge of the film adaptations has found a way to postpone the last goodbye…”

Read the rest of this entry »

• 0 Comments